zarządca nieruchomości
Przez zarządce nieruchomości rozumie się osobę fizyczną która posiada licencję zarządcy nieruchomości nadaną zgodnie z trybem przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, która prowadzi działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami na własne ryzyko i na własny rachunek.
Zarządca nieruchomościami - jest to osoba fizyczna posiadająca licencję zarządcy nieruchomości nadaną w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, prowadząca działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami na własny rachunek i ryzyko. Praca zarządcy polega na analizie, monitorowaniu czynników od których jest uzależnione prowadzenie racjonalnej gospodarki nieruchomością i podejmowaniu stosownych decyzji mających wpływ na bieżące a także przyszłe planowanie jak najbardziej efektywnego wykorzystania będącej w gesti zarządcy nieruchomości. Wiedza, profesjonalne przygotowanie, nabyta praktyka zarządcy daje gwarancję osiągnięcia spodziewanego zysku z danej nieruchomości z pożytkiem dla całej społeczności mieszkającej w zarządzanym przez niego budynku (wg UGN Art. 184 p.2).
- Źródła prawne
- Uzyskanie licencji zarządcy nieruchomości
- Obowiązki zarządcy nieruchomości
- Organizacje zawodowe
Zawody związane z obsługą rynku nieruchomości:
- zarządca nieruchomości,
- pośrednik w obrocie nieruchomościami,
- rzeczoznawca majątkowy,
wywodzą się z ustawy o gospodarce nieruchomościami, która określa podstawowe zasady prowadzania działalności zawodowej w tym zakresie. Są to zawody regulowane. Wykonywanie działalności w zakresie tych zawodów wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji i uprawnień. W przypadku zarządcy nieruchomości jest to odpowiednia licencja.
Obecnie aby uzyskać licencję zarządcy nieruchomości i móc prowadzić działalność zawodową związaną z zarządzeniem nieruchomościami należy spełnić kilka ustawowych warunków, w tym m.in. posiadać wykształcenie wyższe i ukończyć studia podyplomowe w zakresie zarządzenia nieruchomościami lub posiadać wykształcenie wyższe z zakresu gospodarki nieruchomościami, odbyć odpowiednio udokumentowaną praktykę (wcześniej obowiązywał również egzamin państwowy, obecnie zniesiony). Licencję może uzyskać wyłącznie osoba fizyczna.
Art. 186 ustawy o gospodarce nieruchomościami definiuje kodeks powinności zarządcy:
- stosować przepisy prawa,
- stosować standardy zawodowe,
- kierować się zasadami etyki zawodowej,
- czynności zarządzania wykonywać za szczególną starannością,
- kierować się zasadą ochrony interesów osób, na rzecz których wykonywane są czynności zarządzania,
- stale doskonalić kwalifikacje zawodowe.
Te ogólne przepisy ustawy są mniej lub bardziej formalnie uszczegółowione w wielu źródłach i opracowaniach.
Od kwietnia 2008 nastąpiła zasadnicza zmiana przepisów o stałym doskonaleniu – ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie stałego doskonalenia zawodowego [1]
Według wyżej wymienionego Rozporządzenia obowiązek doskonalenia zawodowego spoczywa na wszystkich osobach, które posiadają uprawnienia zawodowe w zakresie gospodarowania nieruchomościami, tj. na pośrednikach w obrocie nieruchomościami, zarządcach nieruchomości i rzeczoznawcach majątkowych. Spełnienie tego obowiązku polega na udziale osoby uprawnionej w seminariach, szkoleniach lub kursach specjalistycznych dotyczących gospodarowania nieruchomościami i rynku nieruchomości w zakresie uprawnień i licencji zawodowych posiadanych przez osobę uprawnioną (§ 3.1 Rozporządzenia).
Organizator takiego seminarium, szkolenia bądź kursu zobowiązany jest do przesłania w ciągu 14 dni od zakończeniu szkolenia, kursu bądź seminarium do Ministerstwa Infrastruktur listy obecności z podaniem imienia, nazwiska oraz numerem licencji zawodowej. Dzięki temu na koniec roku Ministerstwo w łatwy sposób będzie mogło skontrolować kto z uprawnionych osób spełnił obowiązek doskonalenia zawodowego (§ 5,6,7 Rozporządzenia).
W paragrafie ósmym ustawodawca określa, iż aby obowiązek stałego doskonalenia był spełniony osoba uprawniona musi uczestniczyć w ciągu jednego okresu rozliczeniowego (rok kalendarzowy) co najmniej w 24 godzinach edukacyjnych kształcenia w dowolnie wybranych formach (§ 8.2 Rozporządzenia)
Zarządcy nieruchomości, podobnie jak wiele innych środowisk zawodowych, organizują się, tworząc stowarzyszenia skupiające w swoich szeregach osoby wykonujące ten zawód. Jako pierwsze w Polsce powstało Polskie Stowarzyszenie Zarządców i Administratorów Nieruchomości w Krakowie w 1996 r. Stowarzyszenia skupione są w federacjach, które m.in. reprezentują środowisko zarządców nieruchomości przed organami państwowymi, koordynują działania stowarzyszeń, opracowują standardy zawodowe oraz podejmują wiele innych zadań.
Wg stanu na rok 2010 działają cztery federacje zarządców nieruchomości:
- Federacja Gospodarki Nieruchomościami (skupiająca oprócz stowarzyszeń zarządców nieruchomości także stowarzyszenia pośredników w obrocie nieruchomościami, stowarzyszenia rzeczoznawców majątkowych oraz stowarzyszenia osób z uprawnieniami do wykonywania certyfikatów energetycznych),
- Polska Federacja Organizacji Zarządców i Administratorów Nieruchomości,
- Polska Federacja Stowarzyszeń Zarządców Nieruchomości,
- Polska Federacja Rynku Nieruchomości (skupiająca oprócz stowarzyszeń zarządców nieruchomości także stowarzyszenia pośredników w obrocie nieruchomościami oraz rzeczoznawców majątkowych).
Podobnie jak w środowiskach zawodowych pośredników w obrocie nieruchomościami oraz rzeczoznawców majątkowych, również wśród zarzadców nieruchomości jest szeroko dyskutowana koncepcja przekształcenia istniejących federacji w jedną izbę zawodową zarzadców nieruchomści. Powstałby wówczas jednolity samorząd zawodowy, o zakresie działania i kompetencjach analogicznych do posiadanych przez istniejące izby zawodowe innych grup zawodowych, tj. np.: architekci, urbaniści, inż. budownictwa, adwokaci, lekarze, itp.