Przeskocz do głównej treści

rada dzielnicy


Rada dzielnicy zwana również radą osiedla jest to jednostka pomocnicza rady gminy

Rada dzielnicy (rada osiedla) - jednostka pomocnicza rady gminy.

Organem uchwałodawczym rady dzielnicy jest rada o liczbie członków:

  • 15 jeżeli na terenie rady zamieszkuje do 20.000 mieszkańców,
  • 21 gdy liczba mieszkańców jest większa od 20.000.

Organem wykonawczym w dzielnicy jest zarząd. Na czele zarządu stoi przewodniczący. Członek Rady korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym.

Rada gminy może ustalić diety dla przewodniczącego lub wszystkich radnych (np. Kraków). W pozostałych przypadkach funkcje te sprawowane są społecznie (np. Częstochowa).

Kompetencje rady dzielnicy, sposób wybierania członków oraz inne aspekty działania rady określa statut nadany przez radę gminy w formie uchwały.

W Warszawie utworzenie rad dzielnicy jest obowiązkowe (co wynika z tzw. ustawy warszawskiej), a wybory odbywają się na zasadach ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw.

W Lublinie do zadań rad dzielnicy należy m.in.: rozwiązywanie istotnych problemów dzielnic, stały kontakt z mieszkańcami dzielnic (np. poprzez stałe dyżury członków rad), przyjmowanie wniosków i skarg mieszkańców dotyczących dzielnic, współpraca z komisjami i radnymi Rady Miasta Lublin i opiniowanie spraw dotyczących dzielnic, a następnie informowanie o nich mieszkańców dzielnic, współorganizowanie i wspieranie inicjatyw zmierzających do poprawy życia mieszkańców dzielnic (np. w zakresie komunikacji miejskiej, zagospodarowania przestrzennego dzielnic, ochrony środowiska), współpraca z policją, strażą miejską, strażą pożarną w zakresie utrzymania ładu, porządku publicznego, bezpieczeństwa mieszkańców oraz przeciwdziałania patologiom społecznym na terenie dzielnic.

Podstawa prawna

Rada dzielnicy działa na mocy uchwały rady gminy, co wynika z art. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95). Zasady tworzenia, łączenia, podziału oraz znoszenia jednostki pomocniczej określa statut gminy.

Pozostałe frazy


A akt notarialny, architektura, B blok mieszkalny, C condo, część składowa nieruchomości, czynsz, D deweloper, dom, dyplomowany Zarządca Nieruchomości, dzierżawa, E egzekucja administracyjna, ekologia społeczna, eksmisja, F forma czynności prawnej, G garaż, H hol, I izba, J jednostka pomocnicza gminy, K KFM - krajowy fundusz mieszkaniowy, K kondominium, kondygnacja, książka obiektu budowlanego, księga wieczysta, L lokal, lokal mieszkalny, lokal socjalny, lokator, M miasto, mieszkanie, N najem lokalu, nieruchomość, nieruchomość budynkowa, nieruchomość gruntowa, nieruchomość leśna, nieruchomość lokalowa, nieruchomość rolna, nieruchomość wspólna, nieruchomości piętra, O odrębna własność lokalu, osiedle, osiedle mieszkaniowe, osiedle typu miejskiego, osoba fizyczna, osoba prawna, P penthouse, plan zarządzania nieruchomością, podatek, podmiot gospodarczy, pomieszczenie, pomieszczenie przynależne, pośrednik w obrocie nieruchomościami, postępowanie egzekucyjne, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, R rada dzielnicy, rada nadzorcza, rada osiedla, rejestr publiczny, reprywatyzacja, rynek nieruchomości, rzeczoznawca majątkowy, S sm, sołectwo, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia, spółdzielnia mieszkaniowa, społeczność lokalna, statut, służebność, T TBS towarzystwo budownictwa społecznego, TERYT, U uchwała, udział w nieruchomości wspólnej, ulica, umowa, umowa najmu, umowa o zarządzanie nieruchomością, ustawa o własności lokali, użytkowanie, użytkowanie wieczyste, W wielka płyta, wielki zespół mieszkaniowy, wnętrze, wspólnota mieszkaniowa, własność, Z zarząd, zarząd wspólnoty mieszkaniowej, zarządca nieruchomości, zarządca przymusowy, zaświadczenie o samodzielności lokalu,